Standard LPX byl pierwotnie opracowanym przez Western Digital rozwiazaniem plyt glównych. Mial luzno zdefiniowane rozmiary i byl szeroko stosowany w latach 90-tych.W 1987 roku przedstawione zostaly nowe formaty LPX i Mini-LPX (Low Profile eXtension), które pozwalaly na zastosowanie jednej karty magistrali (tzw. riser card). Do niej dopiero mozna bylo przylaczyc inne karty rozszerzen. Rozwiazanie to pozwolilo na umieszczenie go w mniejszej obudowie niz standardowy komputer osobisty AT. Format LPX (330mm × 229mm) i mini-LPX opracowany przez firme Western Digital zyskal spora popularnosc pod koniec dekady. Nie zostal jednak w pelni udostepniony przez twórce dla innych producentów. Z uwagi na brak jednolitych specyfikacji rozwiazania te nie byly zamienne, ale sporo tansze i montowane w malych obudowach typu SlimLine lub Low Profile. Równie dobrze LPX mozna bylo montowac w standardowych dla AT obudowach Tower.Plyta glówna LPX nie zostala jednak przyjete jako nastepca sprawdzonego rozwiazania, jakim byl standard AT, choc wiele firm tak je potraktowalo, stosujac w swoich produktach. Problematyczna byla nie tylko wymiana powietrza, utrudniajaca chlodzenie procesora i innych podzespolów, ale i pewne ograniczenia w wykorzystaniu niektórych mozliwosci i rozwiazan na przyklad karty graficzne i wykorzystanie zlacza AGP lub innych slotów. Czesto komputery z tym standardem mozna bylo spotkac w sprzedazy duzych supermarketów na Swiecie z uwagi na niska cene. Byly tez montowane jako serie rozwiazan dla wiekszych korporacji jako ich wyposazenie biurowe.
Kreator www - przetestuj za darmo